Ο κατάσκοπος γύρισε στο κρύο(αλλά μη το πείτε κανενός)

Μετά από 1,5 χρόνο και κάτι, σαν το παλιό καλό κρασί , που όσο το αφήνεις να μεστώσει, τόσο πιο πολύ πάει για τη σαλάτα, νέα μυαλά, νέα εποχή, οι ίδιες παρορμήσεις κι αφορμές, συν την προσωπική κουβέντα με το φίλο μου το μήτσο, ΑΡΑ ΕΠΗΡΕΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ,και μετα το παίζουμε εχμ, ναι...ναιουμ ναιουμ, κοιταξε να δεις, το πράμα έχει ως εξής, και μέχρι να το παραδεχτούμε... τσουπ, έτοιμο το μετρό.Με 14 ολοκαίνουριους προορισμούς, η πόλη γυρίζει σελίδα ανεπιστρεπτί, και γίνεται ζόρικο μουλάρι, στην πορεία για την ευρωπαική ολοκλήρωση(τα παραλέμε λίγο, είναι κι αυτό σχήμα λόγου ή τρόπος του λέγειν ή να χαμε να λέγαμε και λόγο δεν εκράτεις, κι όπου δεν πίπτει ασυνάρτητος λόγος, έχει προπέσει ασσύμετρη ράβδος, σαν τις ραβδώσεις για μικροτσούτσουνους, είπαμε να κάνουμε μια παρενθεσούλα, και τοιούτος εξεκωλιάσθη).Αυτά για τη Θεσσαλονίκη, το ξέρουμε ότι με ψωμ και άνθιμο θα τα φτάσουμε στα πέναλτι τα νεφελίμ, αλλά ας πούμε και τίποτε άλλο.
Να πειτε όλοι στις μανάδες σας και τις θειάδες σας και στους παππούδες σας να μην αναβάλουνε κανένα ταξίδι για ευρώπη, γιατί οι μοναδικοί μολυσμένοι από γρίπη είναι αυτοί που κοιτάνε να βγάλουνε φράγκα.
Μου τη δίνει που ακόμα η ιστοσέλίς, ο ιστοτόπος ή καλύτερα ο ιστότοπος για να φαντάζει και πιο οικολογικό, ακόμη δεν έχει αποκτήσει την επισκεψιμότητα, που ονειρευόμουνα, μα θα κάνω τα πάντα γι αυτό, σαν καλή ψωνάρα, που είμαι.Κι αυτό δεν είναι προειδοποίηση, είναι απειλή...πλάκα κανω, ένα κουτσουράκι σαν κι αυτά , που λέει ο μικρούτσικος είμαι κι εγώ, αλλά με καθαρό βρακί και κούτελο.Τίποτα ρε, τίποτα, απλά πες πες κάτι θα μείνει, αξιόλογα πράματα μια φορά δε θα βγουνε από εδώ, το περιγράφει ενδελεχώς εξάλλου κι η καταστατική διακήρυξη του εκπονούντος.ΛΑΑΑΑΑΛΑΛΑΡΑΛΑΛΑΑΑΑΑΛΑΑΑΛΑΡΑΑΛΑΛΑΑΑΑΑ, ητανε γαμάτο, τύπωνα τη λέξη και νόμιζα ότι έπαιζα πλΗκτρααααααα, μαγκες πολλά σας ταπα , το σύντομο ταξίδι μου στον κυβερνοχώρο ανανεώνεται για επ' αόριστον.Χωρίς παρεξήγηση

κι άμα με πούνε και τρελό, τιμή μου και καμάρι μου (η πετυχημένη βουτιά του πετρου φιόρντ, στην άλλη πλευρά)

γενικά , πάντως, πιστεύω πως το έχω το θέμα.απλά λίγο να σπάσει ο πάγος, αυτό το πρόσωπο που δεν κάμπτεται εύκολα.κάτι σαν το ρώσο φρουρό , που μάταια παλεύει να ξελογιάσει η λολίτα δείχνοντάς του τα ενδότερά της, το κελάρι της και το πατάρι της.αλλά και να του λεγες ότι ρε μπλιατ σου δίνω τόσα για να εξαφανιστείς , ζωή χαρισάμενη εις τους κρυμένους παραδείσους της πιο τρελής σου φαντασίας, αυτός τίποτε, ρε πέθανε η μάνα σου να του λεγες,...Έτσι δύσκαμπτο και το βλέμμα μου ακόμη, κι η έκφραση του προσώπου τους. αλλά άμα νομίζεις ότι το έχεις το θέμα, απλά μην υπαναχωρήσεις ποτε.όσο βαριά κι αν είναι η ανηφόρα, κοίτα να μη γουστάρεις πού και πού και να το γουστάρεις το πράμα πολύ.χαααααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!πάλι κυματιστή η αναβλητικότητα, αυτό το τέρας , που σου αγκυλώνει τα χέρια, μα πάνω από όλα το μυαλό.και δε σε αφήνει να καταγράψεις αυτά που συνάντησες στην άβυσσο της άλλης πλευράς.Η οποία κανονικά πρέπει να είναι αυτή η πλευρά και η αυτή η άλλη.όμως απειλεί κι εγώ δεν την περιφρονώ μεν, αλλά συνεχίζω κιόλας, λιθαράκι λιθαράκι, δε θέλω ακόμη να εκμαιεύσω και να αποκαλύψω όλα αυτά που βλέπω και τα χέρια μου τρέμουν κι αυτό το τέρας , που φυλάει τη σπηλιά όλο απειλεί και με τραβάει από το γιακά και μου λέει πού πας ρε τελειωμένε, θα αποτύχει παταγωδώς το ρεπορτάζ σου αυτό από την άβυσσο της ψυχής σου και θα σε πούνε όλοι τρελό. Κι εγώ του ξεγλιστράω συνεχώς και του αντιτείνω με όλο και περισσότερο σφρίγος, ότι κοίταξε να δεις φιλαράκο, το ρεπορτάζ θα πετύχει, γιατί το έκανα για μένα, ενώ άμα αρέσει και σε κανέναν άλλον, πρόβλημά του, να ρθει να το θίξουμε το ζήτημα.αλλά σε έμαθα ρε κωλ'οπραμα, μια ζωή για την πάρτη σας τα φυλάτε τα καλά ρε. κι εσύ κι η ανθρωπότης εις τους αιώνας των αιώνων αμήν και τρισαλί.δηλαδή βρήκα το θησαυρό εγώ, τον φυλάω σε χώρο που έχω πρόσβαση μόνο εγώ, κι άμα κάποτε στην τσόντα, ήτοι κινούμενος με τροχιά ελλειπτική, πέσει πάνω στο μυστήριο και τον φάει η περιέργεια, αρχίζω να τον πείθω ότι δεν είναι καλά εκεί μέσα. κι εσύ γιατί πας μέσα ρε κουφάλα?λαμόγιο διαχρονικό, που κρατάς τις πύλες επτασφράγιστες, θα επιστρέψω!κι άμα με πούνε και τρελό , τιμή μου και καμάρι μου!γιατί η τρέλα είναι μια λέξη , που εφηύρες εσύ, λαμόγιο, για να βαφτίζουν οι άνθρωποι όσους προσπαθούν να δούνε την άλλη πλευρά, που θα πρεπε να είναι αυτή και αυτή η άλλη. η λασπολογία,δε θα περάσει, λοιπόν, λαμόγιο!χαλβά, ε χαλβά !

τα ωραία ταξίδια είναι σα να τακανες εχτές.χαραγμένα μες στη μνήμη σου, είναι αυτά που σε κρατάνε να πατάς γερά και να προετοιμάσεις το επόμενο.ο μικρός μας φίλος μεσούσης της περιηγήσεως εβαρέθη τρόπον τινά , μόνος γαρ και μη έχων πού την κεφαλήν κλίνειν.αλλά μετά κατάλαβε πως όλα στη ζωή δεν είναι σεξ φαί σκατά και ύπνος. τα ξωτικά εκεί απάνω σε βοηθάν πράγματι να βρεις τον εαυτό σου. αρκεί να τολμήσεις να ζήσεις λίγη από την αλητεία τους.

Well, you wonder why I always dress in black,

Why you never see bright colors on my back,

And why does my appearance seem to have a somber tone.

Well, there's a reason for the things that I have on.

I wear the black for the poor and the beaten down,

Livin' in the hopeless, hungry side of town,

I wear it for the prisoner who has long paid for his crime,

But is there because he's a victim of the times.

I wear the black for those who never read,

Or listened to the words that Jesus said,

About the road to happiness through love and charity,

Why, you'd think He's talking straight to you and me.

Well, we're doin' mighty fine, I do suppose,

In our streak of lightnin' cars and fancy clothes,

But just so we're reminded of the ones who are held back,

Up front there ought 'a be a Man In Black.

I wear it for the sick and lonely old,

For the reckless ones whose bad trip left them cold,

I wear the black in mournin' for the lives that could have been,

Each week we lose a hundred fine young men.

And, I wear it for the thousands who have died,

Believen' that the Lord was on their side,

I wear it for another hundred thousand who have died,

Believen' that we all were on their side.

Well, there's things that never will be right I know,

And things need changin' everywhere you go,

But 'til we start to make a move to make a few things right,

You'll never see me wear a suit of white.

Ah, I'd love to wear a rainbow every day,

And tell the world that everything's OK,

But I'll try to carry off a little darkness on my back,

'Till things are brighter, I'm the Man In Black.

φως στο βάθος

Πέρασε τόσος καιρός.κι αύριο μέρα είναι.

μόνο σε παρακαλώ, κράτα την πνοή αυτή για αύριο και μη την ξαναχάσεις.ποτέ πια.

γιατί γι αυτό γεννήθηκες.για να χτενίζεις τις διαδρομές με τα μάτια ορθάνοιχτα.

και να μη σου τα κλείνει κανένας άνεμος.για αυτό το ατελείωτο αλισβερίσι με τον κόσμο.

μην απαντάς, μη στέκεσαι.παγίδα θάναι.

σαν τις πολλές που σουλαχαν.αυτή τη φορά προσπέρνα.σε παρακαλώ, προσπέρνα.μη διστάσεις.στάθηκες.δεν πειράζει.ξεκίνα από την αρχή.και μην το ξαναπάθεις

οργή και αγανάκτηση

αυτό είναι ρε!πάει και τελείωσε !κάποιοι μας θέλουν εξαθλιωμένους, εύκολους , σακάτηδες, ζητιάνους!όταν, βλέπεις, ικανοποιείς τα βασικά, πάντα ξεκινάνε τα άλλα, κι αυτά τα άλλα δεν πολυφτάνουνε φαίνεται για όλο τον κόσμο.υπεραξία, κάρπωση του κόπου σου, του πλούτου που παράγεις εσύ την ώρα που τρέχεις σα μαλάκας, αγχώνεσαι κι ούτε τις λιωμένες σόλες δε σου αντικαθιστούν.σε κάνουν , δηλαδή, σωστό βόδι, γιατί όταν έρθει η σειρά σου να διανείμεις κι εσύ χρήμα και ρολάκια, πρέπει ναχει απαλλοτριωθεί κι η τελευταία κωλότριχα φιλαλληλίας και ανθρωπιάς , που το σχολείο λανθασμένα σου μετέδωσε και το μόνο που θα σουχει μείνει να σκέφτεσαι είναι το πώς να ρεφάρεις για τη βιασμένη σου αθωότητα.Κι ενώ η κατάσταση έχει ως εξής, ουδείς το μαρτυράει και δώστου τα κλισέ του τύπου<έτσι είναι αυτά τα πράματα>, κι άμα βολευτείς μετά μαύρο φίδι που τους έφαγε τους υπολοίπους.Κι επειδή όταν φουντάρει το καράβι αυτοί που κοιτάνε μξονάχα μπροστά, είναι πιο πιθανό να σωθούνε, ενώ τα άλλα τα γατάκια, που κοιτάνε να απεγκλωβίσουν και κανέναν πριν πηδήξουν από το καράβι, βουλιάζουν καμία φορά μαζί με το καρυδότσουφλο.Και δώστου τα λογύδρια και οι παιάνες μετά για τους ήρωες.Ήρωες?Από πού κι ως πού ρε συ μου χαρακτηρίζεις ήρωα έναν αποτυχημένο/Γιατί, ειλικρινά, ένα σύστημα, στο οποίο οι βασικοί φορείς της ιδεολογίας, που παράγει αυτό, ήτοι οι ιθύνοντες, βάζουν την πάρτη τους τόσο πάνω από όλους τους άλλους, τότε γιατί δεν αποκαλούν τους ήρωες αποτυχημένους?Ανθρώπους, δηλαδή, που δεν κατόρθωσαν να προστατεύσουν τους εαυτούς τους επαρκώς, βουλιάζοντας σε μία λανθασμένη εξισορόπηση του ατομικού με το γενικότερο συμφέρον.Ή η ετυμολογία πρέπει να αλλάξει, ή η λέξη, τα μυαλά τους μια φορά δε θα αλλάξουν ποτέ.ΟΟΟΟΟΟΟχι, γλυκε μου, δεν τα λέω για σένα ολα αυτά, μην ανησυχείς, εννοώ όλο το κοινωνικό σύνολο εκτός από σενα, εμείς είμαστε πάντοτε οι άλλοι, αλλά ποιοί είναι εντέλει οι άλλοι?Μήπως αυτοί που αναμένουμε να γίνουμε εμείς, ξεχνώντας γρήγορα την εποχή που ήμασταν εμείς?Κι έτσι ξανά μανά τα ίδια, μικροί και μικρές θα βρίσκονται πάντοτε για να τρέχουμε και να τρέχουν κι από μόνοι τους, αφού κι αυτοί με τη σειρά τους θα γίνουν κάποτε μεγάλοι.Κι άμα το κοιτάξεις λίγο το πηγάδι από τη μεριά που χέζουν τα βατράχια και του πεις του μάστορα ότι εγώ δεν πίνω από αυτό το νερό κατατάσσεσαι στους υποχόνδριους και σε παίρνουνε στο ψιλό. Το ίδιο γραφικός γίνεσαι κι όταν γκρινιάζεις όπως εγώ τώρα, αλλά δεν πειράζει ρε τσακάλια, σε ένα σύστημα που σε θέλει απλά να εκτελείς και να μη βγάζεις άχνα, εγώ βγάζω κι έναν αμανέ άμα λάχει κι ας με πούνε και γκρινιάρη. Κάτσε λιγο, τώρα θυμήθηκα κι άλλα γκρινιάρης είπαμε, κομπλεξικός, γιατί δεν κάνεις σαν τους άλους τουμπεκί, άρα έχεις μανία καταδίωξης, οι άλλοι δηλαδή μαλάκες είναι που δε βγάζουνε μιλιά, είσαι πάνω από όλα θιασώτης της ήσσονος προσπάθειας, γιατί περιμένεις να τα αποκτήσεις όλα άκοπα και γρήγορα.Είσαι, εννοείται και ανώριμος και απροσάρμοστος, ενώ περνάς τους άλλους για παρακατιανούς και τον εαυτό σου για μεγάλο μάγκα που τα καταλαβαίνει αυτά.ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΝΟΧΛΕΙ!Τόσες πολλές αιτιάσεις σε ένα απλό ΓΑΜΩΤΟ!!, δεν ξέρω ρε διαδικτυακοί μου σύντροφοι, τελικά είναι δικαίωμά μας ή δεν είναι η αξιοπρέπεια?Γιατί αν δεν είναι , να μας μαθαίνουνε από μικρούς και ούτε οικουμενικές διακηρύξεις θέλουμε ούτε καταστατικούς χάρτες, να μας χρεώνουν στα δεκατέσσερά μας (για να μην πάθει κι η μέση) ένα καλάσνικοφ με καμιά δεκαριά φυσιγγιοθήκες και να εντασσόμαστε ομαλά στο κοινωνικό σύνολο.Τι διάολο, κρυφτούλι θα παίζουμε?την αγάπη μου σε όλα τα κυβερνοαυτόνομα αρρωστάκια, αλ μπι μπακ σουν με πολύ πιο γλυκά τόπικς, γιατί σήμερα τα κέρασα φαρμάκι, αλλά μια μερα θαρθετε όλοι σας ως εδώ, σας προτρέπω να το γράψετε κάπου, με ησύχασε αρκετά, πολλώ δε μάλλον να το μοιραστείτε με άλλα αρρωστάκια σαν κι εσάς και να μείνει το παραπονοχωσιμοβρισίδι σας χαραγμένο εις το διηνεκές!Άντε, τα λέμε

λίγα λόγια, ωστόσο και για την ιστοσελίδα

όοοχι,εδώ δε θα τρομολαγνήσουμε(η τρομολαγνέψουμε).η ιστοσελίς ουδεμία διάθεση έχει να ξυπνήσει τον κόσμο, ούτε και να του επισημάνει πόσο πρόβατο είναι.η διάθεση είναι και θα παραμείνει σατιρική, αλαφροίσκιοτη και λούμπεν.δεν έχουμε παρτίδες με τη διανόηση ούτε και με κανένα σύγχρονο Σωκράτη, που σαν την αλογόμυγα(οίστρο,για να μιλάμε και την αργκώ των αρχαίων ημών)τσίμπαγε τον κόσμο και τον έκανε ν'αναρωτιέται μήπως τελικά θα έπρεπε να ιδωθεί το θέμα κι από μια άλλη οπτική γωνία.εμείς εδώ ό,τι μας κατεβάσει η γκλάβα μας κι η δικιά σας, είναιμια μορφή ψυχοθεραπείας με μοναδικές σταθερές την έλλειψη ευθιξίας και καθωσπρεπισμού.κουφάλες είμαστε, παρτάλια είμαστε, διαδικτυακό στρουθοκαμηλισμό θα κάνουμε?όσον αφορά τα υπεσχημένα,άλλη φορά, να ανοίξει πρώτα ο καιρός, να τελειώσει και το G8, να πιούμε και λιγάκι, γιατί το κεφάλαιο πνευματικά δικαιώματα αναλύεται καλύτερα εν βρασμώ ψυχής.αντ'αυτού θα παρατεθούν κάποιες απόψεις-προτάσεις-θέσεις-αντιρρήσεις-ενστάσεις και απλές σκέψεις του συντάσσοντος σε σχέση με το περιβάλλον, μια και το G8 αυτό είχε σαν πρώτο μέλημα, ε, κουτσομπολέψανε λίγο και για την αντιπυραυλική ομπρέλλα, τι να κανς, τόσο καιρό είχανε να βρεθούνε τα δυο τους βρε αδερφέ.Κι επειδή μπους, πούτιν και σία πάλι δεν μπόρεσαν, παρά τις τιτάνιες προσπάθειές τους, να βρόυν μια ενιαία γραμμή πάνω στο θέμα περιβάλλον, αν και , πιστέψτε με, πολύ θα το ήθελαν(ο μπους έχει χάσει τον ύπνο του, του πούτιν σταματά η καρδιά του, κάθε που πεθαίνει ένας κορμοράνος), παίρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και προτείνουμε τα κάτωθι:

1) δε χρησιμοποιούμε κλιματισμό, παρά μόνο αν βγάλουμε τη μπέμπελη,ή το καβλί μας σκιστεί από το δάγκωμα

2)δεν αφήνουμε τον καπνό οι καπνιστές να βγει έξω.τον κρατάμε μέσα μας και εκπνέουμε μετά από ένα λεπτό.

3)δεν πάμε με το αμάξι στον ψιλικατζή της γειτονιάς.ανεβάζουμε σταδιακά τον πήχη των αποστάσεων που διανύουμε με τα πόδια.π.χ. σήμερα θα πάρω λεωφορείο από την επόμενη στάση, αύριο από τη μεθεπόμενη, έ, κάποια στιγμή πας και με τα πόδια στη δουλειά. ευνοούμε παράλληλα όταν οδηγούμε την κυκλοφορία των πεζών και ποδηλάτων(και των ζωήλατων οχημάτων,όλων εν γένει αυτών που δεν εκπέμπουν ρύπους), διασφαλίζοντάς τους μια άνετη και ανενόχλητη πορεία, ακόμα κι όταν πετιούνται σαν σκατά μπροστά μας.ταυτοχρόνως φερόμαστε με το χειρότερο τρόπο στους υπόλοιπους οδηγούς, ώστε μια μέρα να σηκωθουν το πρωί και να πουν<δε γαμιέται, ούτως ή άλλως μπουρδέλο γενήκαμε, μόνο με τα πόδια κανς δλιας>.

4)προτιμάμε το ρολ ον και το τζελ.σε αντίθετη περίπτωση, το σπρέι να κάνει φστ, όχι φσσσσσσσσσσσ.κατά το ξύρισμα η βρύση παραμένει κλειστή,ομοίως και κατά το μπανιάρισμα, κατά τη διάρκεια της εφάπλωσης του σάπωνος και άλλωνχρησιμοποιουμένων προς καθαρισμό σώματος σκευασμάτων.μοναδική εξαίρεση το μπουγέλωμα κατά τη λήξη της σχολικής περιόδου ή σε όποια άλλη περίσταση.α΄ποτελεί ούτως ή άλλως μία παρέκκλιση από την καθημερινότητα και σίγουρα ένα ακίνδυνο μέγεθος στον αγώνα κατά της άσκοπης χρήσεως ύδατος.

5)γινόμαστε όλοι λιγότερο καταναλωτές.καταναλώνουμε ανάλογα με τις ανάγκες μας και όσο ακριβώς μας χρειάζεται.και όσο λιγότερο μας χρειάζεται.ξέρω ρε κοπελιά, εσένα σου χρειάζονται 8 ζευγάρια μπότες το χρόνο, αλλά και με το ένα ξιπόλυτη δε θασαι.Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΚΙΝΕΙ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ.ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΜΑΖΙ ΚΙΝΟΥΝ ΤΗ ΜΗΧΑΝΗ.ΚΙ ΑΥΤΗ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΜΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ

Αυτά τα ολίγα, μεταξύ αστείου και σοβαρού, περιμένω κι από εσάς, μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι αν με πείτε χαζό και σαχλαμαράκια, δεν πιστεύω να σας έβαλα σε σκέψεις, κι αν ναι μη στραβώνετε.Έχει κι αλλού μανταρινιές που βγάνουν μπαχαλάκια.Άι να τα μάσουμε να φύγουμε....

2)